Kiam sieĝos kvardek vintroj frunte
kaj fosos sulkojn sur belkampo via
la junlivreo, kiu logas bunte,
estos ĉifaĵo kaduka kaj paria.
Se oni miros, kien fuĝis rava
belotrezoro de via juno sana,
diri:"post via okulparo kava,
estus hontaĵo konsuma, indo vana.
Laŭdindus multe pli la belouzo
se povus vi respondi: jena bebo
sumigos mian konton, perl'ekskuzo
pruvos la belon via laŭ heredo.
Tiam rejunus
via olda vango
kaj varmus,
kvankam frida,
via sango.
KAJ TIEL...ĈIUJ NI!
(...de ŜEKSPIRO, Vilhelmo)
(Shakespeare)
\0/F.B.\0/
